The White Tree

[addar]

Altın Ar-Pharazôn Gimilkhâd'ın oğlu Miriel'in kocası, ve Númenórean'ların 25. ve son kralı. İkinci çağın 3118.yılında doğdu, 3225 yılında tahta geçti. İkinci Çağın 3319 yılında öldü.

Aslında krallık asası Tar-Palantir'in kızı Miriel'e geçmesi gerekiyordu. Ama kızın istememesine rağmen Pharazôn onu karısı olarak aldı, aslında bu yaptığında kötülük vardı ve Númenórean yasalarına göre ikinci derecede kuzenden daha yakın akraba evliliğine, kraliyet ailesi için bile izin verilmezdi. Evlendiklerinde asayı kendi eline geçirip Ar-Pharazôn adını (Elf dilinde Tar-Calion demektir) aldı; kraliçesinin ismini de Ar-Zimraphel olarak değiştirdi. Númenór'un kuruluşundan bu yana Deniz Kralları'nın Asası'nı elinde tutanların en kudretlisi ve en kibirlisi Altın Ar-Pharazôn'du.



Kudretinin görkemi içinde Armenelos şehrindeki oyma tahtında oturmuş karanlık düşüncelere dalmıştı, savaş düşünüyordu. Çünkü Sauron'un Orta Dünya'daki krallığının gücünü ve onun Batıil'e duyduğu nefreti öğrenmişti. Doğudan dönen gemi sahipleri ve reisler huzuruna çıkıp Ar-Pharazôn Orta Dünya'dan döndüğünden bu yana Sauron'un gücünü nasıl geliştirdiğini anlatıyorlardı, Sauron kıyılardaki şehirler üzerine baskı yapıyordu, artık İnsanların Kralı unvanını almış amacının Númenóreanları denize dökmek ve eğer böyle bir şey mümkünse, Númenór'u yok etmek olduğunu açıklamıştı.



Bu gelişmeler üzerine Ar-Pharazôn'un kızgınlığı büyümüştü, gizlice uzun uzun düşündü, yüreği ölçüsüz bir kudret ve hükümdarlık arzusuyla doldu. Valar'a danışmadan ya da bilge birinin yardımını almadan tek başına, İnsanların Kralı unvanının kendisine ait olduğuna karar verdi, Sauron'u kulu ve hizmetkârı olmaya zorlayacaktı; çünkü kibri yüzünden hiçbir kralın Eärendil'in Varisi'yle rekabet edecek kadar kudretli olmadığını düşünmekteydi. Böylece, silah yapımı için büyük demir atölyeleri kurmaya başladı, savaş için birçok gemi inşa etti ve onları silahlarla birlikte depoladı; her şey hazır olduğunda, ordusunun başına geçip Doğu'ya yelken açtı.

İnsanlar altın renginde parıldayan kızıla boyanmış gemilerinin günbatımından gelmekte olduğunu gördüler, kıyılara yerleşmiş olanların yüreklerine korku düştü ve içerilere doğu kaçtılar. Donanma sonunda Umbar diye isimlendirilen yere ulaştı, orada Númenóreanlar'ın hiç el değmemiş kudretli bir limanı vardı. Deniz'in Kralı, Orta Dünya'nın üzerine yürüdüğünde, o topraklar bomboş ve sessizdi. Yedi gün boyunca sancaklar ve borularla ilerledi, bir tepeye geldi, tepenin üzerine otağını ve tahtını kurdu; toprakların ortasına kuruldu, ordusunun çadırları çevresinde mavi, altın rengi ve beyaz renklerde, uzun çiçeklerden oluşan bir tarla görüntüsü sergileyerek dizildi. Ardından haberciler göndererek Sauron'a huzuruna gelip sadakat yemini etmesini emretti.

Sauron geldi. Hatta güçlü kulesi Barad-dûr'dan kalkıp geldi, savaşa hiç yeltenmedi. Çünkü Deniz'in Kralı'nın kudretinin ve görkeminin söylenenlerin üzerinde olduğunu anlamıştı, en kudretli hizmetkârlarına bile onlara karşı koyabilmeleri konusunda güvenemezdi; Dúnedain hakkındaki istekleri için henüz zamanın gelmediğini görmüşü. Güç iş yaramadığında, hilekârlığına başvurarak kazanacak kadar becerikli ve kurnazdı. Böylece, Ar-Pharazôn'un huzurunda boyun eğerek dilini yumuşattı; ve insanlar söylediklerinin adilliğine ve bilgeliğine hayran kaldı.

Ama Ar-Pharazôn tamamen kanmamıştı, aklına Sauron'un ve içtiği sadakat andının daha iyi korunabilmesi için onun ve Orta Dünya'daki tüm hizmetkârlarının rehine olarak yaşamak üzere Númenór'a götürülmesi gerektiğini düşünüyordu. Bu Sauron'un razı olduğu bir tutsaklıktı, gizli düşüncelerinde bunu memnunlukla kabul ediyordu çünkü bu durum aslında onun arzularına uyuyordu. Sauron denizi aşıp Númenór diyarına baktı, görkemli günlerini yaşayan Armenelos şehrini şaşkınlıkla seyretti; ama kalbi kıskançlık ve nefretle daha da doldu.

Ar-Pharazôn Sauron'a sordu:

[Necromancer]

Gerçekten güzel bir yazı olmuş ufak tefek yazım yanlışları var ama bu kadar uzun bir yazı için bu gayet normal
_________________
74

There is no emotion, there is peace.
There is no ignorance, there is knowledge.
There is no passion, there is serenity.
There is no death, there is the Force.

[addar]

Tüm yazım hataları düzeltildi
_________________

[Mody]

Ilúvatar'ın insanlar hakkındaki yazgısı ile Orta Dünya üzerinde bulunan ve insan ırkından olan bazı karakterlerin durumları ile ilgili bir soru aklıma takılmaktadır. Soruma geçmeden önce bu konuda bulunan bazı kavramlarla ilgili Güç Yüzüklerine Dair'de yer alan bazı tanımlamaları vermek istiyorum.

Güç Yüzüklerine Dair'in "Akallabêth: Númenor'un Yıkılışı" bölümünün sonuna doğru yer alan bir paragraftaki cümle şöyle demektedir:

[Gilfanon a-Davrobel]

Silmarillion sayfa 51

Çünkü denir ki; Valar'ın ayrılışından sonra sessizlik olmuş ve bir süre Iluvatar tek başına düşünerek oturmuş. Sonra konuşmuş ve demişki; "İşte Quendi ve Atani'nin konağı olan Dünya'yı seviyorum! Ama Quendi tüm dünya yaratıklarının en güzelleri olacak, onu kavrayacak ve güzelliği tüm çocuklarımdan daha fazla ortaya çıkaracaklar; ve bu dünyadan daha büyük bir mutluluğa sahip olacaklar ama Atani'ye daha büyük bir ihsan bahşedeceğim" Böylece insan yüreklerinin dinyanın ötesini arzulamasını ve dünyada huzur bulamamasını, ama dünyanın tüm güçleri ve fırsatları arasında, diğer herşeyin yazgısı olan Ainur'un Müziği'nin ötesinde, hayatlarına biçimverecek bir erdeme sahip olmalarını; her şeyin biçimde ve harekette tamamlanmış olarak onların elinden çıkmasını, dünyanın da en sonuncu ve en miniciğine tamamlanmasını buyurdu.
...
İşte onlara bahşedilen bu özgürlük armağanıyla insanoğulları dünyada sadece kısa bir süre yaşar, ona bağımlı değildir ve kısa süre içinde dünyadan ayrılıp elflerin bilmediği bir yere giderler.
...
Oysa insanlar gerçekten ölür ve Arda'yı terkederler; işte bu yüzden onlara Misafirler ya da Yabancılar denir. Ölüm onların yazgısı, İluvatar'ın yihsanıdır ki zaman yıprandıkça Güçler bile buna gıpta eder.

Sanırım insanlar öldükten sonra Mandos'Un salonlarına gidiyorlar ve oradanArda'dan ayrılıyorlar ama İsildur'un nasıl insanların kaderini etkileyebildiğini ben de merak ediyorum çünkü bu daha çok karanlık güçlerin yaptığı bir iş gibi görünüyor.

[Kadim_Balrog]

[Gilfanon a-Davrobel]

Yine de İsildur'un gücü insanların ruhlarını nasıl engelliyor, burası açık değil ve Nazgul sauron'un iradesindeyken söylediğin gibi ne ölü ne de diri gibiler ama tek yüzük yok olunca ruhları insan oruhları olduğu için ve dokuzları gücü de yok olduğu için Mandos'a gitmişler midir? Sanırım sorulmak istenen soru bu!

[Gil-Adanthalion]

Yazıyı yeni okuma fırsatı buldum ve Silmarillion'u ilk okuduğumda aldığım zevki aldım.Tebrik ederim.C.Tolkien şöyle diyor: